Posts

Showing posts from 2008

Nothing

My mind is empty. I have no thought to write about. Even as I write this sentence, I scan my mind for any thoughts I can write about. The second sentence had no meaning, neither did the third one. As I think about the first word of sixth sentence, I realize this is the fifth sentence. Or is this the 7th? I will not count. No, I will not. How many sentences have I written? No, I will not count. Obviously, what I think is not what I write. I scan my mind for something meaningful. I find nothing. I will stop writing. I shouldn't be writing without thinking. I can't think. What I think is not what I write. I will stop writing. Is there a point thinking? Is there a point writing? Should I stop? Even as I write the first word of this sentence, I scan my mind and find nothing. Should I stop scanning? Is there a point. What I think is not what I do. I will stop writing. I realize I have said this many times. This time I really mean it. What was I thinking when I wrote all this? I will…

ಕಳಚಿ ಬಿಡು

Image
ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದನಿನ್ನ ಮುಖವಾಡ
ಕಳಚಿ ಬಿಡು,
ಎಸೆದು ಬಿಡು,
ಬಣ್ಣವಷ್ಟೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ ನನಗೆ,
ನಿನ್ನ ಕಂಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ,
ಕಂಗಳು ಕಾಣದಿದ್ದರೆ
ನನಗೆ ಮಾತು ಹೊರಡುವುದಿಲ್ಲ!














ನೀನು ಎಸೆದ ಬಳಿಕ
ನನ್ನ ಕಣ್ಣನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡು,
ಕಾಣದಿದ್ದರೆ ಹೇಳು,
ನನ್ನ ಬಣ್ಣ ಕಳೆಯಲು
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹಾಯ ಮಾಡು,
ಮತ್ತೆ ಮಾತಾಡೋಣ
ಜೊತೆಗೆ ಕುಳಿತು ನಾವು,
ನಾನು ನಾನಾಗಿ,
ನೀನು ನೀನಾಗಿ!

ಕೊನೆಗುಳಿದದ್ದು ...

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ
ಎಲ್ಲ ಮಣ್ಣಾಯಿತು,
ಮಹಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿತು,
ಕೋಟೆ ಕೊತ್ತಲ ನೆಲ ಸಮ.

ವಿಶ್ವ ಸುಂದರಿಗೂ
ಮುಪ್ಪಡರಿತು,
ಚಿರ ಸೌಂದರ್ಯದ
ಕನಸು ಭಗ್ನ.

ಸರ್ವಾಧಿಕಾರ
ಮಣ್ಣು ಮುಕ್ಕಿತು,
ಭವ್ಯ ಕಟ್ಟಡ
ಉರಿದು ಭಸ್ಮ.

ಆಗಲೂ ಉಳಿದದ್ದು,
ಅಳಿಯದೆ ನಿಂತದ್ದು,
ನಾನೆಂಬ ಮಮಕಾರ,
ಮನುಕುಲದ ಅಹಂಕಾರ!

A weekend @ Office

It had been 3 days since Siddharth (Sid) joined his new job in an IT firm. He had joined on a Wednseday. The manager had then told, "We work from 9 to 5. We don't stay back nor do we work in weekends." Sid was happy, naturally, thinking that his search for a peaceful life has finally got 1 meaningful search result.

Presently, he was in his friends place. He had been there to discuss the following :
1. American recession.
2. Secure future.
3. Laaaatest technologies.
4. Mallika Sherawat.
5. New Bollywood movie DVDs (pirated).

When the discussion was about to commence, the clock struck 3. Sid's phone rings. It was his manager's call.

Sid: Hello..

Manager : Siddharth, where are you?

Sid (Feeling guilty for wasting time with his friends) : I am at my friend's place, I mean, Madiwala, I mean, near the gutter, the dead end after the temple, I came here now only. I mean to say, I came to meet my friends.

Manager : Oh, is it..? Look, I want you to do me a favour. We are in a fix…

ನೀನಿಲ್ಲದ ಆಫೀಸು

ನೀನಿಲ್ಲದ officeಉ,
ಗೊಂಬೆಯಿಲ್ಲದ show-caseಉ,
ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ flower vaseಉ!

ಕೂಗಾಡೋ boss ಉ,
ನೂರೆಂಟು case ಉ,
situation hopelessಉ,
ನೋಡ್ಬೇಕು ನಿನ್ faceಉ,
ನೀ ಬಂದ್ರೆ ನಾ passಉ!

ನಿನ್ ಮೇಲೆ ನನ್ನೆಲ್ಲ hopesಉ,
ನನ್ lifeಗೆ ನೀನೆ baseಉ,
ನನ್ heartಗೆ ನೀನೆ bossಉ,
ನೋಡ್ಬೇಕು ನಿನ್ faceಉ,
please ಉ, pleaseಉ, pleaseಉ
ಬೇಗ ಬಾ ವಾಪಾಸು!

ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್

Image
ನನ್ನ ದಿವಸ ಆರಂಭವಾಗುವುದೇ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಸಮಯ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರೊಂದಿಗೆ. ಎದ್ದ ಕೂಡಲೇ ನಾನು ಮಾಡುವ ಮೊದಲ ಕೆಲಸ - ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನನ್ನು ಚಾರ್ಜಿಗಿಡುವುದು. ನಂತರ ಹೊರಟು ಹೊರ ಹೋದವನಿಗೆ ನಿಮಿಷ ನಿಮಿಷಕ್ಕೂ ಯಾರದಾದರೂ ಕರೆ ಬರುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ದುರಭ್ಯಾಸ. ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವಾಗ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನಿನಲ್ಲಿಸಂಗೀತ ಕೇಳುವ ಅಭ್ಯಾಸ. ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನು ಕೊಂಡ ನಂತರ ನಾನು ಕೈಗಡಿಯಾರ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಒಂದು ಗಂಟೆಯಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಮತಾಡುತ್ತೇನೆ. ಇದಿಷ್ಟು ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನು ನನ್ನ ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ವಹಿಸುವ ಪಾತ್ರದ ಕುರಿತು.

ನನ್ನ ಈ ಬರಹದ ಉದ್ದೇಶ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ, ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನ ಮೇಲೆ ಬೀರಿರುವ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ದಾಖಲಿಸುವುದು.

ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುವಾಗ ಮನುಷ್ಯ ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪುವ, ಕಳೆದು ಹೋಗುವ ಅಪಾಯ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನಿನಿಂದಾಗಿ ಎಷ್ಟೋ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ಎಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದರೂ ತನ್ನವರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನು ಇದೆ. ಹೊಸ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ದಾರಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ಒಂದು ಫೋನು ಹಚ್ಚಿದರಾಯಿತು, ದಾರಿ ತಪ್ಪುವ ಮಾತೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಹಂಕಾರ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಕವರೇಜ್ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಭಯ ಕಾಡುವುದನ್ನು ಕೂಡ ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆ. …

ಪ್ರತಿಮೆ

Image
ಮುಂಜಾನೆ ನಾನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೊರಟಾಗ, ಹರೀಶ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದ. ಕೈಯಲ್ಲಿ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ. ಕಾಫಿ ಕುಡಿದ ಗ್ಲಾಸು ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ಟೂಲಿನ ಮೇಲಿತ್ತು. ಹರೀಶ ಬನಿಯನ್ನು-ಲುಂಗಿ ತೊಟ್ಟಿದ್ದ. ನಾನು ತಲೆಯೆತ್ತಿ ನೋಡಿ ಪುನಃ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋದ.

ಹೀಗೆ ತೀರಾ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿರುವ ಇವನು ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಹುಚ್ಚರಂತಾಡುವುದೇಕೋ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಬಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಟಿಕೇಟು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲು ಬೇಕೆಂದು ದಬಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ, ಕಛೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಲಂಚ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ- ಈ ರೀತಿಯ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಬೇರೆಯವರಿರಲಿ, ನಾವು ಸ್ನೇಹಿತರು ಕೂಡ ಅವನನ್ನು 'ಹುಚ್ಚ' ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿದರೂ ಅವನು ತನ್ನ ಹುಚ್ಚುತನಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿಲ್ಲ ಕೂಡ.

ಇಂಥ ಹರೀಶ ಈಚೆಗೆ ತನ್ನ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಯೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದೋ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತಕರಾರು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದ್ದ. ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಅವನು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದ್ದರಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಗೆಲುವಿದೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಯ ಸೋಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಆಗಾಗ ವಿವರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ, ಹುಚ್ಚ!
ಅವನ ಮತ್ತೊಂದು ದುರಭ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ 'ವಾಚಕರ ವಾಣಿ' ಅಂಕಣಕ್ಕೆ ಪತ್ರ ಬರೆಯುವುದು. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೋಮು ಗಲಭೆ, ಬಡತನ, ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟು, ಲಂಚಬಾ…

ಸಮಾನತೆ

Image
"ಮಹಿಳಾ ಸಮಾನತೆ ಎನ್ನುವ ಶಬ್ದದಲ್ಲೇ ತಪ್ಪಿದೆ. ಮಹಿಳೆಯನ್ನು isolate ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಇದು. ಮಹಿಳೆಯರು ಪುರುಷರಿಗೆ ಸಮ ಎಂಬುದು ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ, ಮಹಿಳಾ ಸಮಾನತೆ ಎನ್ನಬೇಕಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಏನಿದೆ? ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಹೋರಾಟ ಏಕೆ ಬೇಕು? "- ಖ್ಯಾತ ಸಾಹಿತಿ, ವಿಚಾರವಾದಿ ಲೇಖಕ ಸೋಮಶೇಖರ "ಮಹಿಳಾ ಸಮಾನತೆ: ಒಂದು ಅವಲೋಕನ" ಎಂಬ ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಮಂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ತಮ್ಮ ಅತಿಥಿ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ.

ಮುಂದಿನ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಮಹಿಳಾ ಹೋರಾಟಗಾರ್ತಿಯರು ಸೋಮಶೇಖರರ ವಿಚಾರವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ತುತ್ತಿದ್ದರು.
"ಮಹಿಳೆಯರು ಪುರುಷರ ಸಮವಾಗಿ ಸಾಧನೆಗೈಯುತ್ತಿದಾರೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ.ತೊಡಕಿರುವುದು ಗಂಡಸಿನ ಅಧಿಕಾರ ಮನೋಭಾವದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಸಹಿಸದ ಮನುಷ್ಯನ ಮನೋಧರ್ಮದಲ್ಲಿ. ಮನುಷ್ಯ ಸಹನೆ, ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಾಗ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ... ", ಸೋಮಶೇಖರರ ಮಾತುಗಳು ಸಭಿಕರಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತ್ತಿತ್ತು.
ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, "ಹೆಣ್ಣಿನ ಬಾಳು ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಹಾಳಾಗಬಾರದು. ಹೀಗಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕರ್ತವ್ಯ.", ಎಂದಾಗ ಸಭಿಕರು ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಸೂಚಿಸಿದರು. ಮಹಿಳಾ ಹೋರಾಟಗಾರ್ತಿಯರು ಹಾರ ಹಾಕಿ ಸನ್ಮಾನ ಮಾಡಿದರು.

ಸಭೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಸೋಮಶೇಖರರು ತಮ್ಮ ಕಾರಿನತ್ತ…

ಮುಳುಗು

Image
ಭಾಸ್ಕರ ಒಂದು ಯಂತ್ರದಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ತೊಡಗಿ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಮೇಲಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಈಗಿರುವ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ದಿನಾಂಕ ಕೂಡ ಅವನಿಗೆ ಮರೆತು ಹೋಗಿತ್ತು. ''ಈ ಆಫೀಸಿಗೆ ನಾನು ಎಡಗಾಲಿಟ್ಟು ಬಂದಾಗಲೇ ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಕೆಟ್ಟ ದಿನಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು.'', ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ. ಅವನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಗ್ಗುವ ಅಂಶಗಳು ಲವಲೇಶವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರಿವರು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಯಾರು ಯಾರನ್ನೋ ಉದ್ಧಾರ ಮಾಡಲಿಕ್ಕಾಗಿ ಹಗಲೂ ರಾತ್ರಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವನಿಗೇ ನಾಚಿಕೆ ಬರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಭಾಸ್ಕರನಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಗ್ಗದ ಕೆಲಸವಾದ ಕಾರಣ, ಅವರ ಸಂತೋಷದ ಮೂಲ ಏನಿರಬಹುದೆಂಬ ಕುತೂಹಲವೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಕೆಲಸ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಆಗೀಗ ತುಂಬಾ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನು, ಅಸಲಿಗೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಗ್ಗುವ ಕೆಲಸ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಬಂದ ಮೇಲೆ, ಆ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ, ಚಿಂತೆಯನ್ನೂ ಮಿದುಳಿಂದ ಹೊರ ತಳ್ಳಿದ್ದಾನೆ.

ಈ ಮುಂಜಾನೆ ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದು ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗ, ಅಪರೂಪಕ್ಕೆಂಬಂತೆ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದ. ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿರುವ ಬಿಂಬ ತನ್ನದೇ ಅಲ್ಲವೇ ಎಂಬಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತನಗೆ ತಾನೇ ಅಪರಿಚಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆನ್ನಿಸಿತು. ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಇಷ್ಟು ನಿರ್ಜೀವವಾ…

ಹಾಗಲಕಾಯಿ

"ಮತ್ತದೇ ಹಾಗಲಕಾಯಿ ಪಲ್ಯ, ಥತ್! " - ವಿಶ್ವ ಮುಖ ಸಿಂಡರಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ತಾಯಿ ರೇಣುಕಮ್ಮ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕರು. "ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಬಂದರೆ ಮನೆಯವರಿಗೆಲ್ಲ ಮದ್ದು ಮಾಡುವುದು ಯಾವ ನ್ಯಾಯ?", ವಿಶ್ವ ದನಿಯೆತ್ತರಿಸಿ ಕೇಳಿದ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಂದೆಯಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಧೈರ್ಯದಲ್ಲಿ!
"ಗೊತ್ತಿಲ್ವಾ ನಿನಗೆ? ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ಬರಲು ಪಥ್ಯ ಮಾಡಬೇಕಂತ", ರೇಣುಕಮ್ಮ ವಿಶ್ವನನ್ನು ಗದರಿಸುವಂತೆ ಕೇಳಿದರು. "ಅದಕ್ಕೆ ಮನೆಯವರಿಗೆಲ್ಲ ಮದ್ದು ಮಾಡ್ಬೇಕಾ?", ವಿಶ್ವ ಪುನಃ ಕೇಳಿದ, ವಿಪರೀತ ಕೋಪಗೊಂಡವನಂತೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹೊರಗೆ ಸದ್ದಾದ್ದರಿಂದ ತಂದೆಯ ಆಗಮನವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಊಹಿಸಿದ ವಿಶ್ವ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಊಟ ಮಾಡತೊಡಗಿದ. ರೇಣುಕಮ್ಮ ಪುನಃ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕು ಸುಮ್ಮನಾದರು.
ತಂದೆ ಗೋವಿಂದಯ್ಯ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಾಗ ವಿಶ್ವ ಕುಳಿತಲ್ಲೇ ಮಿಸುಕಾಡಿ ತಂದೆಗೆ ಗೌರವ ಸೂಚಿಸಿದಂತೆ ಮಾಡಿದ! ಗೋವಿಂದಯ್ಯ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಭಾವದಿಂದ ಹಾಗಲಕಾಯಿ ಪಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ವಿಶ್ವ ಅನ್ನ ಕಲೆಸುವವನಂತೆ ನಾಟಕವಾಡುತ್ತ ಕುಳಿತ. ಗೋವಿಂದಯ್ಯನವರು ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ಎದ್ದಾಗ ಇನ್ನೂ ಕುಳಿತೇ ಇದ್ದ ವಿಶ್ವನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾ, "ಇನ್ನೂ ಆಗ್ಲಿಲ್ವಾ?", ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ವಿಶ್ವ ಕುಳಿತಲ್ಲೇ ಮಿಸುಕಾಡಿದ.

**** ********************************************************************************
&…

ಕೊರತೆ

ಸುರಿವ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ
ಎಷ್ಟು ದೂರ ನಡೆದರೂ
ಮನಸ್ಸು ತಂಪಾಗಲಿಲ್ಲ!

ಕೋಣೆಯ ತುಂಬಾ
ಜಗಮಗಿಸುವ ಬೆಳಕಿದ್ದರೂ
ಕತ್ತಲು ದೂರಾಗಲಿಲ್ಲ!

ಪಟದ ಮೇಲೆ
ಎಷ್ಟು ಬಣ್ಣ ಬಳಿದರೂ
ಚಿತ್ರ ಏಕೋ ಮೂಡುತ್ತಿಲ್ಲ!

ಶಬ್ದ ಹುಡುಕಿ
ಎಷ್ಟು ಸಾಲು ಗೀಚಿದರೂ
ಈ ಕವಿತೆ ಪೂರ್ಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ!

ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ

ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿ ತಲುಪಲು ಇನ್ನೂ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಬೇಕಾಗಬಹುದು. ನಾವು ನಾಲ್ವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳದೆ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಲು ಬಂದಿದ್ದೆವು. ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮರ ಕಡಿದು ತೋಟ ಮಾಡಿಕೊಂಡದ್ದರಿಂದ ಹಿಂದೆ ನಡೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದಾರಿ ತೋಟದೊಳಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ. ಮಳೆಗಾಲವಾದ್ದರಿಂದ ವಿಪರೀತ ತಿಗಣೆಯ ಕಾಟ! ಕ್ಷಣ ಕಾಲ ನಿಂತರೂ ಸಾಕು, ತಿಗಣೆ ಹತ್ತಿಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಪುರಾತನ ದೇಗುಲವೊಂದಿದೆ. ಪಾಂಡವರು ಅಜ್ಞಾತವಾಸದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ತಂಗಿದ್ದರಂತೆ. ಕೃಷ್ಣನ ಆದೇಶದಂತೆ ಭೀಮ ರಾತ್ರೋ ರಾತ್ರಿ ಈ ದೇಗುಲವನ್ನು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಕಟ್ಟಿದನಂತೆ. ದೇಗುಲಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಲು ಮಾಡಲು ಉಳಿದಿತ್ತು, ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕೋಳಿ ಕೂಗಿದ್ದರಿಂದ ಅದು ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉಳಿಯಿತು. ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮುಂದುವರಿಸಬಾರದೆಂಬ ಷರತ್ತು ಯಾರಿಟ್ಟರೋ, ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ!

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಈ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಿ ಪರಿಚಯ ಇರುವವನೆಂದರೆ ಹರೀಶನೊಬ್ಬನೇ. ಆದರೆ ಇಂದೇಕೋ ಅವನಿಗೇ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿತು. ಸುಮಾರು ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ವ್ಯರ್ಥ ಸುತ್ತಿದೆವು. ಅಲ್ಲೊಂದು ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಮುದುಕನೊಬ್ಬ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಅವನನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ದಾರಿ ಹೇಳಿ ಕೊಟ್ಟದ್ದಲ್ಲದೆ, "ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುವವರು ದಾರಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅಂತ ಧೈರ್ಯ ಕೆಡಬಾರದು.", ಎಂಬ ಉಪದೇಶವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟ!

ಹರೀಶ ಮಹಾ ಉತ್ಸಾಹಿ. ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುವುದವನ ಹವ್ಯಾಸ. ಜೊತೆಗೆ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾವೂ ಒಪ್ಪಿ ಬೆಟ್ಟ ಹ…

ದನಿ

ಸುತ್ತ ಬಡಬಡಿಸುವ
ಹತ್ತು ಜನ,
ಒಳದನಿ
ಸತ್ತು ಸ್ಮಶಾನ ಮೌನ!

ಕತ್ತಲು

ಕತ್ತಲು ತುಂಬಿದ
ಈ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ
ಮೂಡೀತೆ ಎಂದಾದರೂ ಬೆಳಕು?
ಮುಕ್ತಿ ಕಂಡೀತೆ ಈ ನನ್ನ ಬದುಕು?

ಬಂದೀತೆ ಸುಧಾವರ್ಷ,
ಆದೀತೇ ಅರುಣ ಸ್ಪರ್ಶ,
ಬರಬಹುದೇ ಬೆಳಕು
ಕತ್ತಲ ರಾಡಿಯೊಳಗೆ?
------- ಎಂದು ಚಿಂತಿಸುವ ಬದಲು
ಮೋಂಬತ್ತಿ ಉರಿಸಲೇನು
ಧಾಡಿ ನಿಮಗೆ??

ಈಗೀಗ...

ಈಗೀಗ ನನಗೆ ಅತ್ತಾಗ ಕಣ್ಣೀರು ಬರುವುದಿಲ್ಲ,
ಎಷ್ಟು ಅತ್ತರೂ ದುಃಖ ಇಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ,
ದುಃಖ ಒತ್ತರಿಸಿ ಬಂದಾಗಲೂ ನಾನು ಬಿಕ್ಕಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ!

ಈಗೀಗ ನನಗೆ ಮಾತಾಡಲು ದನಿಯೇ ಹೊರಡುತ್ತಿಲ್ಲ,
ಹೊರಟ ದನಿಗೆ ಉಸಿರು ಜೊತೆ ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ,
ಕೊರಳು ಹಿಂಡಿದವರು ಯಾರೆಂದು ನಾನು ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ!

ಈಗೀಗ ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತು ತಂಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿಲ್ಲ,
ಬಿಸಿಲ ಬೇಗೆ ಏಕೋ ಏನೋ ಇಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ,
ಬೆಳದಿಂಗಳು ಮೂಡಬಹುದೆಂಬ ಆಸೆಯೇ ನನಗಿಲ್ಲ!

ಈಗೀಗ ಯಾವ ಕರೆಗಂಟೆಗೂ ನಾನು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ,
ಎಷ್ಟು ತಟ್ಟಿದರೂ ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯುವುದಿಲ್ಲ,
ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದರೆ ಬೆಳಕು ಬರಬಹುದೆಂದು ನನಗನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ!

ಈಗೀಗ ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರವೇ ಸಿಕ್ಕುತ್ತಿಲ್ಲ,
ಪ್ರಪಂಚದ ಹಾಳು ರಗಳೆ ನನರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ,
ಅರ್ಥಾನರ್ಥಗಳ ಸಂತೆಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನಾನೇ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ!

ಆಗಬೇಕು

ಶುದ್ದವಾಗಬೇಕು
ಒಳಗಿನಿಂದ
ಗಟ್ಟಿಯಾಗಬೇಕು
ಅಣು ಅಣುವಿನಿಂದ
ದ್ವೇಷ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು
ಮನದಿಂದ
ಸಾಮಾನ್ಯನಾಗಬೇಕು,
ಬೀದಿ ನಾಯಿಯಂತೆ,

ಮತ್ತೆ ಬೆಳೆಯಬೇಕು
ತೆಂಗಿನ ಮರದಂತೆ
ಸುತ್ತ ಸಾವಿರಗರಿ ಚಾಚಿ
ಈ ವ್ಯಂಗ್ಯನುಡಿ
ಚುಚ್ಚು ಮಾತುಗಳ
ಸಿಡಿಲಿಗಂಜದೆ, ಕಾಲದೆಲ್ಲೆ ಮೀರಿ
ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಬೆಳಕಾಗಿ!


ನಾನು

ನಾನೆಂದರೆ ಮೂಲತಃ ಒಬ್ಬ ಉಗ್ರಗಾಮಿ,
ಉಗ್ರ ಭಾವನೆಗಳೆಲ್ಲ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಗಾಮಿ!
ಮಹಾತ್ಮನ ಸೋಗು ಹಾಕಿ
ಸಹವರ್ತಿಗಳಿಂದ 'ಗಾಂಧಿ' ಎನಿಸಿಕೊಂಡವನ
ಒಳಗಿನ 'ಗಂಧಿ ' ಭಾವನೆಗಳು
ಕೇವಲ ನನಗಷ್ಟೆ ಗೊತ್ತು!

ಜೀವನ

ಕೆಲವರಿಗೆ ಮಲಬದ್ಧತೆ
ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ಅಜೀರ್ಣ ಭೇಧಿ!

ನನ್ನ ಕವನ

ಗುಲಾಬಿಯಲ್ಲ, ನಕ್ಷತ್ರವಲ್ಲ
ಗುಡುಗು ಸಿಡಿಲಂತೂ ಮೊದಲೇ ಅಲ್ಲ!

ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂರಲಿಕ್ಕಾಗದವನ ಒಳ ತುಡಿತ,
ಅದಕ್ಕಿಲ್ಲ ಸಮಾಜವ ತಿದ್ದುವ ಹರಿತ

ಸುಖವಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದವರನ್ನೆಚ್ಚರಿಸುವ ಗೂಬೆ ಕೂಗು,
ವಿವರಿಸುತ್ತ ಕೂರಲು ಅದರಲ್ಲಿ ಎಂಥದ್ದೂ ಇಲ್ಲ, ಮಣ್ಣಾಂಗಟ್ಟಿ!

ಆಸೆ

ಆಸೆಯೇ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಮೂಲ
ಇದು ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ
ಮನಸ್ಸು ನಾಯಿ ಬಾಲ!

ಬೆಳಕು

ಅವನು ಅರವತ್ತರ ಮುದುಕ,
ಸಂಜೆಗತ್ತಲಲ್ಲಿ ವಾಕಿಂಗ್ ಹೊರಟಿದ್ದ
ನಾ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಟಿದ್ದೆ ಮನೆ ಕಡೆಗೆ,ಅವ ನಕ್ಕ, ನಾ ನಗದೇ ಕೇಳಿದೆ,
"ಹೊರಟೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ?"
ಅವ ಹೇಳಿದ,
"ನಾ ನಡೆವೆ ಕತ್ತಲೆಯೆಡೆಗೆ
ನೀ ಮನೆಯತ್ತ ನಡೆ, ಅದುವೆ ಸರಿ
ಬೆಳಕಿದೆಯಲ್ಲಿ, ಬೆಳಕು ಸಾಕೆನಿಸಿತೆನಗೆ
ಹೊರಟೆ, ಹೊರಟೆ ನೀ ಹುಟ್ಟಿದಲ್ಲಿಗೆ !"

ಅವನ ಮಾತು, ನನಗರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ,
ಆಯಿತೆ ನಿಮಗೆ?

ಸಮಸ್ಯೆ

ಏನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗದು, ಏನೋ ದ್ವಂದ್ವ
ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳೆಲ್ಲ ಸಿಕ್ಕಾಗಿ ಕಂಡದ್ದು ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ ಚಿಹ್ನೆ!

ಮನಸೆಂಬುದು ಮುದುಡಿದ ತಾವರೆಯಂತಾದಾಗ
ಕಂಡದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಸಹಸ್ರ ವಿಪರೀತಾರ್ಥ!

ಅರಳದೆ ಮೂಲೆ ಸೇರುವ ಮನಸ್ಸು
ಸಿಟ್ಟು ಬರಿಸುತ್ತದೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ,
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಏಕಾಂತಪ್ರಿಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಹಂಕಾರ, ಗರ್ವ, ಹೆಮ್ಮೆ!

ಪ್ರಪಂಚದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಪರಿಹಾರ ಬಯಸುವ ಮನಸ್ಸು
ಏಕೋ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಾನೆ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ!

ಸೂತ್ರ

ಸಾವಿಲ್ಲದ ಸಾವೇ ನಿನ್ನ ಸಾವು ಕಂಡವರುಂಟೆ?
ಕಂಡವ ಸಾಯದಿರುವುದುಂಟೆ?
ಸಾವು, ಸಾವು, ಸಾವು, ನಾವೆಲ್ಲ ಸಾಯುವೆವು!

ಸತ್ತ ನಂತರ ಜೀವವಿಲ್ಲ, ಬರಿಯ ದೇಹ ಮಾತ್ರ
ಸಾಯುವ ಮೊದಲಿತ್ತು, ಸತ್ತ ನಂತರವಿಲ್ಲ, ಅರ್ಥವಾಗದ ಸೂತ್ರ!

ಕತ್ತಲು

ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಲು
ಜಗತ್ತೇ ಕತ್ತಲು, ಕಪ್ಪು
ಆದರೆ ಬೆಳಕೆ ಸುಳ್ಳು ಎಂದರೆ
ಅದು ನಿನ್ನ ತಪ್ಪು!

ಕವಿತೆ

ಬಡತನದ ಮೇಲೆ ಭಾಷಣ ಬಿಗಿಯುತ್ತಾರಂತೆ,
ವಿದೇಶಿ ಮದ್ಯ ಹೀರುತ್ತಾ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸುತ್ತಾರಂತೆ
ವರದಿಗಾರರು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ ಕಂತೆ ಕಂತೆ,
ಪ್ರಪಂಚವೆಂಬುದು ಸಮಯ ಸಾಧಕರ ಸಂತೆ!

ಹೊಟ್ಟೆಗಿಲ್ಲದವನ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರಥಮ ಬಹುಮಾನ
ಚಿತ್ರ ಬರೆದವನಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಸನ್ಮಾನ
ಹಸಿವಿನಿಂದ ನರಳಿದವನ ಬಾಯಿಗಿಷ್ಟು ಮಣ್ಣು,
ಅವನ ನೋವು ಕಾಣಲು ಯಾರಿಗು ಇಲ್ಲ ಕಣ್ಣು!

ಮನುಷ್ಯನ ಕಾಲಡಿ ನೆಲ, ತಲೆ ಮೇಲೆ ಬಾನು
ಕವಿತೆ ಕವಿಗಾಯಿತು, ಬಡವನ ಹೊಟ್ಟೆಗೇನು?
----ಎಂದೆಲ್ಲ ಬರೆದ ನಾನು,
ಕೊನೆಗೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನು?



ದೈವ

ದೈವ ಬೇಕಿರುವುದು
ವರ್ಷ ವರ್ಷದ ಜಾತ್ರೆಗೆ
ತೀರ್ಥ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಯಾತ್ರೆಗೆ

ಯೋಗಿಗೆ ದೈವ ಬೇಡ,
ಬೇಕು ಅವನು ಭೋಗಿಗೆ!
ನಮ್ಮ ಮನೋರೋಗಿಗೆ,
ಧರ್ಮಾತ್ಮನ ಸೋಗಿಗೆ
ಮತ್ತೆ ಬಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ
ದೇವಾಲಯ ಸಮಿತಿಗೆ!

ದೈವಕ್ಕೆ

ಲೋಕವೆಲ್ಲ ನಾನೇ ನಾನು
ಕುಳಿತಿರುವೆ ಎಲ್ಲಿ ನೀನು?

ನಾನೆಂಬುದು ಸುಳ್ಳು ಎಂದವರು ಯಾರು?
ನೀನು, ಅವನು, ಲೋಕವೆಲ್ಲ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಶುರು !

ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ದೈವ ನೀನು ಧೂಳಿಗಿಂತ ಕೀಳೆ?
ವೇದ, ಗೀತೆ, ಮಂತ್ರ ಪಠಿಸಲು ನನಗಿಲ್ಲ ವೇಳೆ!

ನಿನ್ನ ಅರಿಯಲಿಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಮೀರಬೇಕು
ಮನದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಬೇಡ , ಶೌಚವೊಂದೆ ಸಾಕು!

ತೇಪು

ದುಷ್ಟ ಮನವ ಮುಚ್ಚಲು ದುಬಾರಿ ಸೂಟು
ಕತ್ತಿಗೆ ಟೈ, ಕಾಲಿಗೆ ಸಾಕ್ಸ್, ಬೂಟು
ಮನದಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷ, ಸೇಡಿನ ಕತ್ತಿ, ಚೂಪು
ಒಳಗೆ ಕೊಳಕು, ಹೊರಗೆ ಸಜ್ಜನಿಕೆಯ ತೇಪು.

ಕರೆಂಟು

ಸಮಾಜದ ಗಣ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ
ದುಷ್ಟ ಮುಖದ ಮೇಲೆ
ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಲೆಂದು ಕುಳಿತದ್ದುಂಟು
ಆದರೆ
ಹಾಗೆ ಕುಳಿತಾಗಲೆಲ್ಲ
ಹೋಗಿಯೇ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು ಕರೆಂಟು!

ಗಾಂಧಿಗೆ

ನಿನ್ನ ಮರಣದ ದಿವಸ
ಹೂವು ಅರಳಲೇ ಇಲ್ಲ
ಕಡಲು ಮೊರೆಯಲೇ ಇಲ್ಲ
ಮಳೆಯು ಹನಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ

ನಿನ್ನ ಮರಣದ ಬಳಿಕ
ನಾವು ನಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ
ಸುಳ್ಳು ಬೊಗಳುವುದಿಲ್ಲ
ಮನದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಮಮತೆ
ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹದ ಹಣತೆ

---- ಎಂದೆಲ್ಲ ಇವರು ಹೇಳಿದ್ದು
ನಿನ್ನಾಣೆಗೂ ನಿಜವಲ್ಲ!!

ಹುಡುಗಿಗೆ

ಸುರುಳಿ ಮುಂಗುರುಳು
ಮೂಗು ಸಂಪಿಗೆ ಎಸಳು
ಹಲ್ಲು ದಾಳಿಂಬೆ ಬೀಜ
ಮೊಗವು ಅರಳಿದ ರೋಜಾ!

ನಿನ್ನ ಕಂಡ ದಿನದಿಂದ
ಊಟ ಸೇರಲಿಲ್ಲ ನಿದ್ದೆ ಸುಳಿಯಲಿಲ್ಲ
ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ನನಗಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ, ನಾ ಹೇಳಿದ್ದೊಂದೂ ನಿಜವಲ್ಲ!
ಹಲ್ಲು ದಾಳಿಂಬೆ ಬೀಜ ಮೊಗವು ಅರಳಿದ ರೋಜಾ ಎಂದದ್ದೆಲ್ಲ ಬರಿಯ ಸುಳ್ಳು ಘರ್ ಜಾಕೆ ಸೋ ಜಾ!

ಬ್ಯಾಚೆಲರ್ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ

ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ರಾತ್ರಿ
ಹಾಲು ಬೆಳದಿಂಗಳು
ನಿನ್ನ ಊರಿನ ಗಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿ
ನಿನ್ನ ನೂರು ಮಕ್ಕಳು !

ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ

ಮಳೆ ಬಂದ ಮರುದಿನ
ರಸ್ತೆ ತುಂಬ ಕೆಸರು
ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಹುಡುಗಿ ನಿನ್ನಿಂದ
ಆದಳಂತೆ ಬಸಿರು?!

ನನ್ನ ಕವಿತೆ

ಆಗಸದಲ್ಲಿ ಹಾರುವುದು ಹದ್ದು
ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದು ಉದ್ದು
ಕವಿತೆ ಬರೆಯುವೆ ನಾನು ಬೇರೆಯವರಿಂದ ಕದ್ದು
ಓದಿ ಸುಮ್ಮನಿರಿ, ಮಾಡದಿರಿ ಸದ್ದು!

ಅಪರಿಚಿತ

ಬಾಲಕೃಷ್ಣ ಆ ಅಪರಿಚಿತ ಊರಿನ ಚಿಕ್ಕ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಬಿಸಿಲು ನೆತ್ತಿ ಸುಡುತ್ತಿತ್ತು, ಕೈ ಗಡಿಯಾರ ಗಂಟೆ ಹನ್ನೆರಡು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕೈ ಗಡಿಯಾರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮುಖದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದವ ಬಸ್ಸಿನ ಹಾರ್ನ್ ಸದ್ದು ಕೇಳಿ ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದು ಮುಖವೆತ್ತಿದ. ಬಸ್ಸೊಂದು ಅವನಿಗೆ ಗುದ್ದಲೆಂಬಂತೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಒಂದು ಬದಿಗೆ ಸರಿದ, ನೆತ್ತಿ ಸುಡುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಸಿಲಿನಿಂದಾಗಿ ತಲೆ ನೋಯಲು ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಆತ ಅತ್ತಿತ್ತ ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತ. ಕುಂಟನೊಬ್ಬ ಆಗ ತಾನೆ ಬಂದ ಬಸ್ಸು ಹೋಗುವ ಸ್ಥಳದ ಹೆಸರನ್ನು ಕೂಗಿ ಕೂಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ , 'ಹತ್ತಕ್ಕೆ ಎರಡು' ಎಂದು ಕಿರುಚತೊಡಗಿದ್ದ.
ಅವನು ಸುತ್ತಲಿನ ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕರಗತೊಡಗಿದ್ದ. ಮೈ ಮೇಲಿನ ಎಚ್ಚರ ಮೆಲ್ಲನೆ ಕಳೆದು ಹೋಗತೊಡಗಿತ್ತು, ಬಿಸಿಲು ಮತ್ತು ಗದ್ದಲದಿಂದಾಗಿ. ಅವನು ಪುನಃ ಗಡಿಯಾರದಲ್ಲಿ ಮುಖದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಕಣ್ಣೆತ್ತುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೋ ನೋಡಿ ಮರೆತಂತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಅವನ ದೇಹವನ್ನೊರೆಸಿಕೊಂಡು ಮುಗ್ಗರಿಸಿ ಬೀಳುವಂತಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ನಡೆದ. ಕ್ಷಣಕಾಲ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮುಖವನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿದ ಬಾಲಕೃಷ್ಣ ಪುನಃ ಕೈಗಡಿಯಾರ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮುಖ ಬಾಲಕೃಷ್ಣನ ಮನಸ್ಸಿಗಿಳಿದಿತ್ತು.

- ಬಾಲಕೃಷ್ಣ ಮುರುಗನೊಂದಿಗೆ ಹುಣಿಸೆ ಮರದ ಬಳಿ ನಿಂತಿದ್ದ. ಇಬ್…

First Blog

This is my first blog. I will write nothing.